Latince Terim

Latince "iyi niyet" anlamına gelen, Türk hukukunda TMK m.3'te genel ilke olarak düzenlenen ve hakların elde edilmesi, kullanılması ile korunmasında temel rol oynayan kavramdır. Bilmediği ve bilmesinin beklenemeyeceği bir durumda hareket eden kişinin korunmasını sağlar.

Latince "duracak yer" anlamına gelen, bir kişinin dava açma ehliyetini ve yararını ifade eden kavram; Türk hukukunda "dava ehliyeti" ve "hukuki yarar" olarak HMK m.52-53 ve İYUK m.2'de düzenlenmiştir.

Latince "suçlu zihin" anlamına gelen, suçun manevi unsurunu (kast, taksir) ifade eden hukuk kavramı; Türk ceza hukukunda TCK m.21-23 çerçevesinde manevi unsur olarak düzenlenir.

Latince "karara bağlanmış iş / hükme bağlanmış şey" anlamına gelen, kesinleşmiş bir mahkeme kararının aynı taraflar arasında ve aynı konuda yeniden dava açılmasını engelleyen, HMK m.303'te düzenlenen temel usul hukuku ilkesidir.